Η Πόλις του Καβάφη είναι πάντα ένα επίκαιρο ποίημα για τους ανθρώπους με ευαισθησίες και προβληματισμούς. Σας το αφιερώνουμε με έναν σύντομο σχολιασμό από τη μαθήτρια του Β1 Χόξα Σοφία.
Κ.Π. Καβάφης
Η Πόλις
Είπες• «Θα πάγω σ' άλλη γη, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα,
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή•
κ' είν' η καρδιά μου -- σαν νεκρός -- θαμμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμό αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».
Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θά βρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς•
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού -- μη ελπίζεις --
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γη την χάλασες.
Το ποίημα είναι γραμμένο σαν διάλογος, με ύφος γλυκόπικρο και μελαγχολικό. Ο ποιητής θέλει να μας πει σε αυτό το ποίημα ότι την μοίρα μας την καθορίζουμε εμείς και όχι το μέρος στο οποίο βρισκόμαστε. Θέλει να μας δείξει ότι εάν δεν κοιτάξουμε μέσα μας να βρούμε και να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι όπου και να πάμε. Εάν όμως καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε αυτό που μας πονάει, αυτό που μας προβληματίζει μέσα μας, τότε θα καταφέρουμε να ζήσουμε ευτυχισμένοι όπου κι αν βρισκόμαστε.
Το ποίημα μας προκαλεί ένα συναίσθημα της ελπίδας για κάτι καινούριο και καλύτερο, στην πρώτη στροφή, αλλά και μια πίκρα όταν ο ποιητής μας λέει για το πως χαράμιζε την ζωή του τόσα χρόνια. Στην δεύτερη στροφή το ύφος αλλάζει και γίνεται μελαγχολικό και θλιβερό, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την αλήθεια καθώς ο ποιητής απαντάει και εξηγεί πως όλα τα αδιάξοδα δεν πρόκειται να αλλάξουν πηγαίνοντας απλώς σε ένα άλλο μέρος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το μήνυμά σας