«Ο
Τρόμος είναι δημιουργία», έλεγε ο Ροβεσπιέρος και στο όνομα της επανάστασης
δικαιολόγησε κάθε χρήση βίας.
· Τι
εννοούμε σήμερα όταν μιλάμε για ιακωβινισμό στην πολιτική;
·Ποιοι
στοχαστές και πολιτικοί υιοθέτησαν μεταγενέστερα τον ιακωβινισμό;
·Τι
πιστεύετε σχετικά με τη χρήση τρομοκρατίας στο όνομα ενός αγώνα;
Ιακωβινισμός
Σήμερα
Ιακωβινισμός είναι ένας όρος πολιτικός που χρησιμοποιείται για
κάποιον που υποστηρίζει
μια κεντρική Δημοκρατία, με την εξουσία να ασκείται σε ομοσπονδιακό επίπεδο,
στη σύγχρονη χρήση. Κατά την έναρξη της κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, ο όρος εφαρμοζόταν σε όλους τους υποστηρικτές των επαναστατικών απόψεων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τα μέλη της Λέσχης των Ιακωβίνων, ένα επαναστατικό, ακροαριστερό πολιτικό κίνημα που είχε τον πιο διάσημο πολιτικό σύλλογο της Γαλλικής Επανάστασης. Ο σύλλογος ονομάστηκε έτσι από το μοναστήρι των Δομινικανών, που συναντήθηκαν αρχικά , στην Rue Saint-Jacques (Λατινικά:
Jacobus), στο Παρίσι.
Μεταγενέστεροι
που υιοθέτησαν τις ιδέες του ιακωβινισμού και του Μαξιμιλιανός Ροβεσπιέρος, των
ιδεών του οποίου ακολούθως υποστηρικτές ήταν ο Ernest Hamel, Claude Mazauric,
Albert Mathiez και ο Έλληνας συγγραφέας Βλάσης Ρασσιάς.
Κατά
τη γνώμη μου, η χρήση τρομοκρατίας για οποιονδήποτε σκοπό είναι λανθασμένη
μέθοδος, καθώς οδηγούνται οι άνθρωποι σε ακρότητες και κάποιοι μπορεί να
τραυματιστούν ή να χάσουν τη ζωή τους. Επίσης όταν δρας με τέτοιο τρόπο και η
αντίδραση που θα λάβεις θα είναι ανάλογη και η κοινωνία μπορεί να στραφεί
εναντίον σου. Η τρομοκρατία ως μέσο επίτευξης ενός σκοπού, έστω και ‘’υγιούς’’, μπορεί να αποτελέσει άλλοθι
της τρομοκρατίας που χρησιμοποιείται για ιδιοτελείς σκοπούς. Κάποιοι μπορεί να
δυσαρεστηθούν από τις πρακτικές αυτές και κάποιοι κακοπροαίρετοι να τους
εκμεταλλευτούν εναντίων σου. Σήμερα που στις περισσότερες χώρες υπάρχει το
δημοκρατικό πολίτευμα οι διαφωνίες μπορούν να λυθούν με άλλα μέσα όπως ο
διάλογος και η ειρηνική διαμαρτυρία.
Γιάννης
Σπεντζάρης Γ’3
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Το μήνυμά σας